Okyanus yürekli dostlar..

03-09-2008 03:47 PM

Su, kendine sırdaş arıyordu. Önce buluta verdi sırrını.
Ağır geldi sır buluta. Sağanak sağanak döktü suyun tüm sırlarını.
Sonra göle gitti su. Ona anlattı derdini. Bu arada bulut suyun sırrını yağmur yapıp, dolu yapıp, kar yapıp savurduğu için zaman zaman taşıyordu. Göl ile çıkıyordu suyun sırrı iyice açığa.
Sonra nehre verdi su sırrını. Nehir de aldı suyun sırrını çekti gitti.
Dereye verdi. Dere biraz daha yavaş olsa da nehirden, o da götürdü suyun sırrını bir başka bilinmeze…
Çağlayanlar, şelaleler, akarsular… Hepsi kayboluyordu bir anda.
Sonra bir gün su takip etti dereyi. Nehir okyanusa kavuşunca fark etti su, bütün sırların akarsularla, çağlayanlarla, ırmaklarla okyanusa taşındığını.
Karar verdi su. Sırrını okyanusa verecekti. Öyle de yaptı zaten.
Tüm sırlarını okyanusa verdi.
Artık suyun sırrını okyanustan başkası bilmiyordu.
Ne taştı okyanus, ne bir başkasına taşıdı suyun sırrını, ne de kurudu.
Geçenlerde karşılaştık suyla. Bir bardaktaydı, suskundu.
Çok uğraştım, konuşturamadım.
Ben tam giderken “Dur!” dedi su. Durdum.
“Okyanus yürekli dostlar bulmadan sakın konuşma!
Taşıyamaz, kaldıramazlar senin yükünü, canını yakarlar, utandırırlar…” dedi.

Çevrenizde hep “okyanus yürekli” dostlarınız olması dileğimle…

ÇINAR DERGİSİ/ Sayı: 145

Normal Mod \| Çizgisel Mod Okyanus yürekli dostlar..
Yazar	Mesaj